عماد الدين حسن بن علي الطبري (مترجم: عبد الملك بن اسحاق بن فتحان واعظ قمى)

17

فضائل اهل بيت رسول (ص) و مناقب اولاد بتول (ع) (فارسى)

علما و واعظان باز ميگويند ؛ و آن لعين سه سال و نه ماه مَلِك بود و بدين صفت كه شنيدي ميكرد تا به دوزخ رسيد ، و عمر وي سي و هفت سال بود . گويند كه‌مست شده بود و بر بام خانه رقص ميكرد به زير افتاد و بر سر آمد و مغز بيرون آمد و روح خبيث او به دوزخ رسيد . و بعد از او بني اميّه هشتاد سال در شرق و غرب ، شيعه را ميكشتند و لعنت خاندان رسول ميكردند . و بعد از ايشان بني العبّاس مسلّط شدند ، و هشت امام را به زهر بكشتند ، و سادات اهل بيت را زنده در ديوار ميگرفتند ، و هر خليفه‌اي پنج هزار و شش هزار تا به دوازده هزار ميكشتند ، چنان كه در كتاب مقاتل الطالبيه مكتوب آمد تا به حدّي كه هارون خليفه ، شبي شصت علوي فاطمي را در نيشابور گردن بزد و در چاهي انداخت تا دولت ايشان نيز به آخر رسيد . فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَالْحَمْدُ لله رَبِّ الْعَالَمِين [ الانعام : 45 ] . پس اين طايفه دائماً در زحمت كلاب جهنّم ميبودند ؛ و هذا معني قوله : صَبَرُوا فِي الدُّنْيا عَلَي الأذي [ بحار : 8 / 138 ] ، يعني : اين است معني آن سخن كه صبر كردند در دنيا به رنج و زحمتي [ 9 ] كه كشيده‌اند . حديث هفتم : عَنْ عَلِيٍّ عَنْ النَّبِي صلّى الله عليه وآله : مَنْ أحَبَّ أنْ يَحْيَا حَيَاتِي وَ يَمُوتَ مِيتَتِي وَ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ الَّتِي وَعَدَنِي رَبِّي فَلْيَتَوَلَّ عَلِيَّ بْنَ أبِي طَالِبٍ وَ ذُرِّيَّتَهُ الطَّاهِرِينَ أئِمَّةَ الْهُدَى وَ مَصَابِيحَ الدُّجَى مِنْ بَعْدِهِ فَإِنَّهُمْ لَنْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ بَابِ الْهُدَى إِلَى بَابِ الضَّلالَةِ [ بحار : 23 / 143 ] يعني : روايت است از علي عليه السلام كه پيغمبر صلّى الله عليه و آله فرمود : هر آن كسي كه دوست دارد كه زندگاني كند همچون زندگاني من ، و بميرد همچون مردن من و در رود در بهشت خلد كه وعده كرده است مرا خداي من ، بايد كه تولّا به علي بن ابي طالب و فرزندان او كند . پاكان و معصومان